Στην Κίνα ο Αναπλ. Καθηγητής Φιλοσοφίας και Κοινωνικών Επιστημών Σωτήρης Θεοχαρίδης
Στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης στην Κίνα από τις 8 έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2026, ο Δρ Σωτήρης Θεοχαρίδης συμμετείχε σε συναντήσεις στη Yan’an, τη Xi’an και το Πεκίνο, για θέματα ιστορικής μνήμης, πολιτισμού, διεθνών σχέσεων, κοινωνικού μετασχηματισμού και διεθνούς διαλόγου.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2026, στο πλαίσιο στρογγυλής τράπεζας στο Πεκίνο, ο Δρ Θεοχαρίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Νομικής, εκφώνησε ομιλία με άξονα τη σχέση ιστορικότητας, μνήμης, παράδοσης και σύγχρονου μετασχηματισμού.
Αφετηρία της ομιλίας αποτέλεσαν οι εμπειρίες που είχαν προηγηθεί στη Yan’an και τη Xi’an. Η μνήμη προσεγγίστηκε όχι ως απλή διαφύλαξη του παρελθόντος, αλλά ως ενεργός σχέση με το παρόν και το μέλλον. Παράλληλα, τέθηκε το ερώτημα κατά πόσον διαφορετικές ιστορικές και πολιτισμικές εμπειρίες μπορούν να συναντώνται χωρίς να χάνουν την ιδιαιτερότητά τους, καθώς και κατά πόσον η σύγχρονη κινεζική εμπειρία μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση ενός διεθνούς ορίζοντα ειρήνης, διαλόγου και συνάντησης των πολιτισμών.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, ο Δρ Θεοχαρίδης συμμετείχε ως κεντρικός ομιλητής στο 2nd International Symposium of the World Political Parties Think-Tanks Cooperation Alliance, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Beijing Foreign Studies University (BFSU).
Πριν από την έναρξη των εργασιών πραγματοποιήθηκε θεσμική συνάντηση της διεθνούς αντιπροσωπείας με τον Lu Kang (陆慷), Vice Minister of the International Department of the CPC Central Committee, ο οποίος συμμετείχε επίσης στην επίσημη έναρξη του Συμποσίου.
Στην ομιλία του, ο Δρ Θεοχαρίδης έθεσε ως κεντρικό φιλοσοφικό πρόβλημα τη δυνατότητα συγκρότησης ενός κοινού κόσμου μέσα στην πολλαπλότητα των ιστορικών και πολιτισμικών διαφορών. Υπό αυτή την οπτική, το κοινό δεν ταυτίζεται με το όμοιο: η ετερότητα δεν αντιμετωπίζεται ως απόκλιση που πρέπει να εξαλειφθεί, αλλά ως συστατικός όρος της ανθρώπινης πολλαπλότητας.
Η ειρήνη προσεγγίστηκε, συνεπώς, όχι μόνο ως απουσία σύγκρουσης, αλλά ως η διαμόρφωση ιστορικών, κοινωνικών και θεσμικών όρων που επιτρέπουν στην ετερότητα να διατηρείται χωρίς να μετατρέπεται σε αμοιβαίο αποκλεισμό. Με αναφορά και στην ιστορική εμπειρία της Κύπρου, αναδείχθηκε ο διάλογος μεταξύ διαφορετικών ιστορικών και πολιτισμικών εμπειριών ως ευθύνη απέναντι στον ίδιο τον κόσμο.

Πανεπιστημιακή συνάντηση στη Xi’an
Κατά την επίσκεψη στο Xi’an International Studies University (XISU), πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου, στο πλαίσιο θεσμικής και ακαδημαϊκής ανταλλαγής. Η συνάντηση αποτέλεσε ευκαιρία ανταλλαγής απόψεων γύρω από ζητήματα πανεπιστημιακής συνεργασίας, διεθνών σχέσεων, διαπολιτισμικής επικοινωνίας και διεθνούς ακαδημαϊκής δικτύωσης, καθώς και γνωριμίας με τον διεθνή προσανατολισμό του Πανεπιστημίου.
Συνάντηση με φορέα κοινωνικών επιστημών στη Yan’an
Κατά την παραμονή στη Yan’an πραγματοποιήθηκε επίσης συνάντηση της διεθνούς αντιπροσωπείας με ερευνητές και εκπροσώπους φορέα κοινωνικών επιστημών.
Η συζήτηση αφορούσε ζητήματα νεότερης κινεζικής ιστορίας, ιστορικής μνήμης, κοινωνικών και πολιτικών μετασχηματισμών, διεθνών σχέσεων και σύγχρονης ανάπτυξης. Ιδιαίτερη θέση κατείχε η σχέση ανάμεσα στην ιστορική εμπειρία και στις μορφές με τις οποίες αυτή εξακολουθεί να επενεργεί στο κοινωνικό και πολιτικό παρόν.
Θεματικές και επιτόπιες δραστηριότητες
Στη Yan’an, ο Δρ Θεοχαρίδης συμμετείχε επίσης στο θεματικό συνέδριο STORIES OF CPC, το οποίο αφορούσε σύγχρονες πολιτικές, κοινωνικές και αναπτυξιακές όψεις της κινεζικής εμπειρίας.
Στο Πεκίνο πραγματοποιήθηκε ακόμη επίσκεψη στο Beijing Yizhuang, με επίκεντρο την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, την τεχνολογική καινοτομία και τις σύγχρονες μορφές παραγωγικού μετασχηματισμού.
Η παρουσία στην Κίνα συγκρότησε, συνολικά, έναν κύκλο ομιλιών, πανεπιστημιακών και ερευνητικών συναντήσεων, θεσμικών επαφών και θεματικών επισκέψεων. Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες, ζητήματα μνήμης και ιστορικότητας συναντήθηκαν με ερωτήματα γύρω από την ετερότητα, τις διεθνείς σχέσεις, τη διακυβέρνηση, τον εκσυγχρονισμό, την τεχνολογία και τη δυνατότητα της ειρήνης.
Κοινός ορίζοντας των δύο ομιλιών και των ακαδημαϊκών συναντήσεων υπήρξε η μέριμνα για έναν κόσμο στον οποίο το κοινό δεν προϋποθέτει την κατάργηση του ετέρου.
